sztukateria
Autentycznie budynek spodziewanego teatru zaprojektowany był przez Friedricha Hitziga jako hala handlowa, później rozmieszczał się tu Cyrk Schumanna. Jeszcze przed ZAŚ walką światową reżyser teatralny Max Reihardt zakładał u Schumanna swoje gigantyczne spektakle (Suzeren Edyp, 1910; Jedermann 1911). Zaspokojony z efektów pracy w tym położeniu zyskał budynek z intencjonalnością o stworzeniu w nim zgodnego gromadnego teatru, „teatru dla pięciu tysięcy”. Schemat przebudowy w charakteru ekspresjonistycznym stworzył Hans Poelzig, natomiast produkcje adaptacyjne przejęła walka. Rozrywkoßes Schauspielhaus został kordialny wówczas w 1919 roku, a premierowym spektaklem była Oresteja Ajschylosa. Dla dostatnich przekazano miejsca tuż przy arenie, dalsze rzędy były do wytycznej uboższej publiczności. Sztukateria tutaj w latach 1924–25 swoje popularne Komunistyczne Rewie urządzał Erwin Piscator. Na widownię przenikało się z małego foyer. Niedobór balkonów na auli efektownej wzmacniał wsadzenie znacznej przestrzeni roztaczającej się przed widzem. Kopułę wspierały słupy przypominające zarysem stalaktyty, dopełniały ją kolorowe żarówki, mogące kreować podczas spektaklu rozmaite wzorce.